"Животът е...еба си чехлите. Слагаш ги и ги носиш." ( Йоцо).
Обичам тарлъци...не знам как се пише. Това е дума, която се носи... за да ти е топло, меко...
Чехлите през лятото-направиха ми раничка между пръстите. Морската сол ми напомняше за тях дори, когато ги нямаше.
Чехлите на баба ми...агнето, родено вчера, се изпика в тях.
Чехлите ти са ми малки...или големи...но са ми толкова удобни.
Слагаш и ги носиш.
Музей на чехли и стъпките им...по килима...мокрия паркет...по стената-от подпрени крака...Чехъл без стъпка-не си си тежал на мястото. А стъпки без чехли?
Няма коментари:
Публикуване на коментар